ΓΙΑΤΙ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΜΕ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ

Μερικοί ρωτούν γιατί μνημονεύουμε τα ονόματα των κεκοιμημένων και των ζώντων στις προσευχές που κάνουμε γι' αυτούς. Ο Θεός σαν παντογνώστης που είναι, δεν ξέρει τα ονόματά τους και τις ανάγκες τους;

Όμως αυτοί που μιλούν και σκέπτονται έτσι, ξεχνούν ότι την προσευχή δεν την κάνομε για ενημέρωση του Θεού. Φυσικά ο Θεός δεν έχει ανάγκη τέτοιας ενημερώσεως. Άλλη είναι η σημασία αυτής της προσευχής.

Προσευχόμεθα υπέρ των ζώντων και των μεταστάντων και τους μνημονεύουμε με τα ονόματά τους, για να δείξουμε, ότι τους αγαπάμε με όλη μας την καρδιά. Γιατί δεν είμαστε απλώς συγγενείς ή φίλοι ή γνωστοί, αλλά «αλλήλων μέλη». Μέλη της Μιάς Εκκλησίας. Του Ενός Μυστικού Σώματος του Χριστού.

Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στη μηχανική και απαθή μνημόνευση των ονομάτων και στην ολοκάρδια προσευχή. Το ένα απέχει από τον άλλο, όσο ο ουρανός από τη γη.

Πως τελούνται τα μνημόσυνα στο Περιβόλι της Παναγίας

apfilipposgrammatikous.
blogspot.com
Μνημόσυνο ξεχωριστό, στο Άγιο Όρος, δεν κάνουν στους μοναχούς. Μαζί με το κόλλυβο του Αγίου, βάζουν κι ένα μικρό πιατάκι με κόλλυβα για τους κεκοιμημένους.
Μνημονεύονται οι Ηγούμενοι


της τελευταίας 100ετίας και οι ιερείς και μοναχοί της τελευταίας 30ετίας. Κόλλυβο γίνεται όποτε τοποθετείται στο ναό εικόνα για προσκύνηση. Το Σάββατο πάντως γίνεται οπωσδήποτε των κεκοιμημένων, εκτός αν τύχει απόδοση δεσποτικής γιορτής. Είναι ένα τσίγκινο πιατάκι με σταράκι βρασμένο που το βάζουν κάτω από την εικόνα του Χριστού.

Το κόλλυβο της πανήγυρης απαιτεί αληθινή ζαχαροπλαστική τέχνη. Συνήθως στην επιφάνειά του αγιογραφείται ο κτήτωρ ή ο Άγιος επ΄ ονόματι του οποίου τιμάται το καθολικό, π.χ. ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης στη Μεγίστη Λαύρα, ο Τίμιος Πρόδρομος στη Μονή Διονυσίου. Οι Αγιογραφίες αυτές με χρωματιστή ζάχαρη είναι έργα τέχνης, που δυστυχώς καταστρέφονται, αφού τα κόλλυβα μοιράζονται και τρώγονται.

Ψυχοσάββατο

Ψυχοσάββατο (σημασία- ανακοίνωση)
 Η Αγία μας Εκκλησία έχοντας την απόλυτη πίστη στην προσωπική ύπαρξη του κάθε ανθρώπου μετά τον θάνατο αλλά και στην άπειρη αγάπη- που πηγάζει από τον Αρχηγό της Πίστεώς μας και Σωτήρα μας Ιησού Χριστό- που μας συνδέει άρρηκτα ακόμη και μ’ αυτούς που έχουν απέλθει από αυτήν την ζωή, θεωρεί ως αναπόσπαστο και επιτακτικό καθήκον των μελών Της την φροντίδα για τους κεκοιμημένους αδελφούς μας. Είναι υποχρέωσή μας και απόδειξη της αγάπης μας για όσους έχουν εξέλθει από τον παρόντα κόσμο και βρίσκονται υπό την κρίση του Θεού.
 Οι ψυχές τους δεν έχουν καταταγεί ακόμη αλλά προγεύονται κατά τα έργα τους την παραδείσια ή την κολάσιμη κατάσταση στις οποίες πρόκειται να καταταγούν μετά την τελική Κρίση κατά την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Μέσα από την αγιοπνευματική τους εμπειρία οι Άγιοι μας διδάσκουν ότι οι προσευχές των πιστών ωφελούν πολύ τους κεκοιμημένους. Είναι δυνατόν ακόμη και να σώσουν αυτούς που κολάστηκαν. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας βεβαιώνει ότι: «δεν γίνονται άσκοπα οι προσφορές για τους απελθόντες, ούτε οι ελεημοσύνες… Ωφελείται εκείνος από σένα και εσύ από εκείνον… Να μην αμφιβάλεις ότι ο νεκρός θα κερδίσει κάποια ωφέλεια…».