2 6

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ ΑΓ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Στῦλος γέγονας Ὀρθοδοξίας, θείοις δόγμασιν ὑποστηρίζων τὴν Ἐκκλησίαν, ἱεράρχα Ἀθανάσιε, τῷ γὰρ Πατρὶ τὸν Υἱὸν ὁμοούσιον, ἀνακηρύξας κατήσχυνας Ἄρειον. Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ

Ως θείος Αρχάγγελος, των νοερών στρατιών, Τριάδος την έλλαμψιν, καθυποδέχη λαμπρώς, Γαβριήλ Αρχιστράτηγε· όθεν εκ πάσης βλάβης, και παντοίας ανάγκης, σώζε απαρατρώτους, τους πιστώς σε τιμώντας, και πόθω ανευφημούντας, τα σα θαυμάσια
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΟΝΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΟΝΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Γιατί θυμιάζουν οι μοναχοί στις ακολουθίες;


Από pemptousia.gr
Στην ακολουθία του Όρθρου ψάλεται ο Πολυέλαιος «Δούλοι Κύριον» έρρυθμα για να ταιριάζει η ψαλμωδία με την κίνηση του κατζίου,του θυμιατού με το οποίο θυμιάζουν οι μοναχοί που έχουν το διακόνημα του εκκλησιαστικού.
Το κατζίο είναι φορητό και χρησιμοποιείται στις λατρευτικές συνάξεις εντός του ναού όταν ψάλλονται ύμνοι από την Παλαιά Διαθήκη ή αναγινώσκονται οι Μεγάλες Ώρες.
Είναι μεταλλικό με μακριά χειρολαβή και κουδούνια, τα οποία συμβολίζουν τα βήματα του Θεού στον Παράδεισο και προτρέπουν τους μοναχούς σε εγρήγορση :”’Και άκουσαν τη φωνή του Κυρίου του Θεού, να περπατάει στον παράδεισο προς το δειλινό” (Παλαιά Διαθήκη Γένεση Κεφ. 3, Στίχος 8..
Όταν οι εκκλησιαστικοί θυμιάζουν με το κατζίο φέρουν στον ώμο τους ένα τετράγωνο ύφασμα που λέγεται ”αήρ” ΄ συνήθως είναι χρυσοποίκιλτο και δηλώνει το αγγελικό τάγμα που εξέπεσε από τη πατρώα δόξα και που αντικαταστάθηκε από τους μοναχούς. Ο εκκλησιαστικός λοιπόν κρατά το κατζίο με το ”χειρομανδήλιον”, το οποίο είναι μικρότερο από τον ”αέρα”. Ο συμβολισμός του απορρέει από την απάντηση του Αναστημένου Κυρίου ”μη μου άπτου” (μην με αγγίζεις), στην Μαρία την μυροφόρο, όταν αυτή από την χαρά της ήθελε να Τον αγγίξει. (Κατά Ιωάννη Κεφ. 20, Στίχος 17..)
Επειδή το θυμιατήριο συμβολίζει τις δύο φύσεις, ανθρώπινη και θεϊκή, και τις τρείς υποστάσεις Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα και επειδή ο εκκλησιαστικός δεν έχει ιεροσύνη, πιάνει το κατζίο με το ”χειρομάνδηλο” από ευλάβεια και σεμνότητα.

Ο εορτασμός της Παναγίας των Καστριανών στο Παλαιό Πυλί της Κω

http://amoustakis.wordpress.com

Κατά το έτος 1079 ή στις αρχές του 1080 ο όσιος Χριστόδουλος ο Λατρινόςπέρασε από τη Στρόβιλο της Μ. Ασίας στο νησί της Κω μετά από πρόσκληση του Κώου μοναχού Αρσενίου Σκηνούρη. Η πρόσκληση είχε σκοπό την καλύτερη οργάνωση του ήδη ανεπτυγμένου μοναχισμού στο νησί.

Με την άφιξή του ο όσιος Χριστόδουλος εγκαταστάθηκε στην οχυρωμένη ορεινή τοποθεσία που
σήμερα καλείται Παλαιό Πυλί και έχει εγκαταλειφθεί από του κατοίκους του, οι οποίοι, γύρω στο 1800, μετακινήθηκαν στο σημερινό Πυλί και στο Αμανιού. Ο Όσιος γρήγορα ίδρυσε μοναστήρι και οικοδόμησε, ως καθολικό, τον ιερό ναό της Υπεραγίας Θεοτόκου, ο οποίος έλαβε την επωνυμία «των Καστριανών» λόγῳ του κάστρου που περιέβαλε το Πυλί.

Σύντομα το μοναστήρι γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη, χάρη στις προσπάθειες του Οσίου, αλλά και του μοναχού Αρσενίου Σκηνούρη, ο οποίος είχε διαθέσει σε αυτό και σε άλλα μοναστικά ιδρύματα που οικοδόμησε στην Κω μεγάλο μέρος της πατρικής του περιουσίας.
Tου Αρχιμανδρίτη Αθανασίου Μισσού

Στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Ρόδου και Μικρασιατικών ακτών, είναι το νησί της Σύμης. Στη νοτιοδυτική πλευρά του νησιού, εις ένα απάνεμο όρμο, (Πάνορμο) βρίσκεται η ιστορική παλέφατη Μονή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Πανορμίτου. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα προσκυνήματα της Δωδεκανήσου με πανελλήνια τηλαυγή ακτινοβολία. Η ονομασία του όρμου Πάνορμος, στην οποία οφείλει το όνομά του το μοναστήρι, έχει αρχαία προέλευση. Για την ετυμολογία είναι πιθανές δύο εκδοχές η μία σχετική με τον όρμο (πάν -όρμος) και η άλλη με την ερημική τοποθεσία (παν -ερμος) όπου κτίσθηκε η Μονή.

ΤΟ ΜΟΝΑΧΙΚΟ Η ΑΓΓΕΛΙΚΟ ΣΧΗΜΑ





Αυτό είναι το μοναχικό ή αγγελικό σχήμα. Όποιος γίνεται μεγαλόσχημος μοναχός, φορά­ει το σχήμα, που είναι το σύμβολο του δεύ­τερου βαπτίσματος του.



Έχει κεντημένο πάνω του, με κόκκινη κλωστή, το Σταυρό, πάνω στο Γολ­γοθά (που παριστάνεται σαν βάθρο), τη λόγχη και το σπόγγο - σύμβολα του Πάθους του Κυρίου μας.Ας δουμε τί συμβολίζουν τα κεντημένα γράμματα πάνω στο μοναχικό σχήμα.

Οι πρώτες σειρές έχουν εύκολους συμβολι­σμούς.

ΤΣ ΔΦ Τούτο το Σχήμα Δαίμονες Φρίττουσι
(Δηλαδή, αυτό το αγγελικό σχήμα το τρέμουν οι δαίμονες)

Τα εξωκλήσια της Κω

 ΔΕΙΤΕ την εξαιρετική εργασία του  Σταμάτη Γιαννιώτη




Από τη δεκαετία του '80 μου έκαναν εντύπωση τα γραφικά εξωκλήσια του νησιού, κτίσματα προσωπικού μόχθου και βαθιάς ευσέβειας των παλιών Κώων.
Δημιούργησα τότε ένα φωτογραφικό αρχείο το οποίο πρόσφατα θέλησα να ολοκληρώσω συμπληρώνοντάς το με τα υπόλοιπα εξωκλήσια που κτίσθηκαν μέχρι σήμερα και τα οποία στο σύνολό τους υπερβαίνουν τα διακόσια.
Διαπίστωσα ότι σε ορισμένα από αυτά -ευτυχώς ευάριθμα- έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια άχαρες προσθήκες προκειμένου να υπάρχει ευρύς στεγασμένος χώρος κατάλληλος για το γλέντι των πανηγυριστών που κατά κανόνα ακολουθεί μετά τη Θεία Λειτουργία. Θεωρώ ότι οι επεκτάσεις αυτές αλλοιώνουν την αρχική παραδοσιακή λιτή αρχιτεκτονική τους.
Επίσης καινοτομία των ημερών μας είναι η ανέγερση μικρών ναών εντός των μεγάλων ξενοδοχεικών μονάδων. Πράξη επαινετή, εφόσον αυτή πηγάζει από την ευλάβεια και τη θεοσέβεια των κτητόρων και δεν αποσκοπεί στην προβολή των Ιερών Ναών ως τουριστικού εξιοθέατου.
Το φωτογραφικό αυτό αρχείο παρουσιάζεται μέσα από τις σελίδες ενός ψηφιακού βιβλίου που λειτουργεί με τη μέθοδο της φυλλομέτρησης (flipping book) και που, όποιος επιθυμεί, μπορεί να περιηγηθεί στις σελίδες του αλλά και να το "κατεβάσει" και να το αποθηκεύσει στον υπολογιστή του από τη διεύθυνση:
από το  προσωπικό ιστολόγιο του φίλου Σταμάτη Γιαννιώτη

Διευκρινήσεις της Ι.Μ.Σινά για την κατάσταση στην περιοχή από την Ι.Αυτόνομη Αρχιεπισκοπή και Μονής Αγίας Αικατερίνης Σινά

Επειδή τις τελευταίες ημέρες βλέπουν το φως της δημοσιότητας ποικίλα δημοσιεύματα περί της Μονής Σινά και των προβλημάτων που (κατά τις ίδιες αυτές πηγές) Αυτή φέρεται να αντιμετωπίζει, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται στην Κοινή Γνώμη εντυπώσεις που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα,  επιθυμούμε να γνωστοποιήσουμε τα εξής:



α) Το Νότιο Σινά και η ευρύτερη περιοχή της Μονής αποτελούσαν –προ της πολιτικής κρίσεως στην Αίγυπτο- τον τρίτο σε επισκεψιμότητα τουριστικό προορισμό της χώρας (μετά τις πυραμίδες και το Λούξορ). Για λόγους ασφαλείας ως προς τη μετακίνηση τέτοιου μεγάλου αριθμού ξένων (κυρίως) πολιτών στην ευαίσθητη αυτή περιοχή, η τοπική διεύθυνση της τουριστικής αστυνομίας έδωσε προ εβδομάδος την οδηγία να «κλείσει» η Μονή προσωρινά για τους τουρίστες.

β) Η οδηγία αυτή αφορούσε τους πολυπληθείς τουρίστες και όχι τις οργανωμένες ομάδες προσκυνητών, που -αν και λίγες- συνέχισαν να φθάνουν στο Σινά για προσκύνημα κατόπιν σχετικής συνεννοήσεως. Οι πύλες της Μονής (με την κυριολεκτική έννοια) παρέμειναν ανοικτές, η μοναστική ζωή συνεχίζεται κανονικά, όπως και η εργασία των βεδουίνων εργατών και η είσοδος προσκυνητών.

γ) Ήδη από χθες 9/9, η ανωτέρω αποτρεπτική οδηγία των τοπικών Αρχών ήρθη, και η σχετική απόφαση ανακοινώθηκε επισήμως από την Υπουργό Περιβάλλοντος της Αιγύπτου, καθώς εκτιμήθηκε σε ανώτερο επίπεδο (και όχι σε τοπικό, όπως συνέβη κατά την «απαγόρευση») ότι δεν συντρέχουν πραγματικοί λόγοι επικινδυνότητος. Με τον τρόπο αυτό ικανοποιήθηκε και το ομόφωνο αίτημα των φυλών των βεδουίνων του Νοτίου Σινά, που ζήτησαν το άνοιγμα της Μονής για το ευρύ κοινό από την πρώτη στιγμή.

δ) Είναι απολύτως αναληθές ότι η Μονή δέχθηκε κάποιου είδους επίθεση, όπως περιορισμένα κυκλοφόρησε σε διάφορα μέσα.
ε) Τα κατά καιρούς αναφερόμενα ως συμβαίνοντα στο Σινά επεισόδια αφορούν το Βόρειο Σινά, περιοχή πολύ απομακρυσμένη από τη Μονή (τουλάχιστον 500 χιλιόμετρα), με ιδιαίτερο καθεστώς και ιδιάζουσα πληθυσμιακή σύνθεση, τελείως διαφορετικό από το ορεινό Νότιο Σινά και τους κατοίκους του, παραδοσιακούς προστάτες της Μονής, οι οποίοι έχουν αντισταθεί σθεναρά στη διείσδυση εξτρεμιστικών στοιχείων.


στ) Παρά ταύτα, είναι γεγονός ότι η ανάσχεση του προσκυνηματικού και του τουριστικού ρεύματος, λόγω της ευρύτερης κρίσης στην Μέση Ανατολή, έχει οδηγήσει τη Μονή σε πλήρη οικονομική δυσπραγία, καθώς αδυνατεί να ανταπεξέλθει στις παραδοσιακές υποχρεώσεις της προς τους βεδουίνους εργαζομένους και να συνεχίσει το φιλανθρωπικό της έργο στους κατοίκους της ερήμου. Το τόσο ευαίσθητο αυτό σημείο αποτελεί το σοβαρότερο πρόβλημα της Μονή κατά την παρούσα φάση, και είναι αυτό που θα πρέπει κυρίως να αντιληφθούν όσοι την αγαπούν, βοηθώντας την έμπρακτα, παράλληλα με το επιβεβλημένο χρέος της προσευχή

Ιερά Μονή Θεοβαδίστου Όρους Σινά, Αγίας Αικατερίνης

Πατήστε επάνω στην εικόνα
Εις τον τόπο ακριβώς αυτό όπου ο Μωυσής είδε το όραμα της Αγίας Βάτου ενώ ποίμαινε τα πρόβατα του Ιοθώρ, στους πρόποδες του ίδιου όρους στην κορυφή του οποίου ο Θεός του παρέδωσε αργότερα και το Νόμο, ευρίσκεται η Ιερά Μονή του Θεοβαδίστου Όρους Σινά, το αρχαιότερο εν λειτουργία Χριστιανικό μοναστικό καθίδρυμα με αδιάσπαστη ζωή δέκα επτά τουλάχιστον αιώνων, προ κάθε διαιρέσεως του Χριστιανικού Κόσμου, έχοντας μάλιστα κατά το παρελθόν παράλληλη επί αιώνες λειτουργία με τους αρχαίους Ελληνικούς και Αιγυπτιακούς ναούς και μαντεία, όλες τις φιλοσοφικές σχολές της ύστερης αρχαιότητας, τον Θεσμό των Αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων, όπως επίσης και με τη μεγάλη Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας. Από τους ελληνορωμαϊκούς χρόνους έως σήμερα διατηρείται εδώ αναλλοίωτος ο οικουμενικός ελληνορθόδοξος χαρακτήρας της Μονής, καθώς δεν έχει γνωρίσει ποτέ σοβαρή καταστροφή ή βίαιη αλλαγή στην ταυτότητα του έμψυχου δυναμικού της, γεγονός το οποίο αποδεικνύει το λάθος πού έχουν οι έστω και σπάνιες αναφορές σύμφωνα με τις οποίες Μονή έχει αποκλειστική σχέση με τη Ρουμανική, τη Ρωμαιοκαθολική, τη Ρωσική ή και με την Κοπτική παράδοση. Αν και η επίσημη ονομασία της είναι «Ιερά Μονή του Θεοβαδίστου Όρους Σινά», ανά τους αιώνες αναφέρεται και ως «Μονή του Αγίου Όρους Σινά», «Μονή της Παναγίας της Βάτου», «Μονή του Σωτήρος Χριστού», μεταγενέστερα δε και κατά κανόνα σήμερα: «Μονή της Αγίας Αικατερίνης».