Συναξαριστής 21 Δεκεμβρίου: Αγία Ιουλιανή

Αγία Ιουλιανή

Οι χριστιανές γυναίκες που δεν ξέρουν ποιά ήταν η θέση της γυναικός πριν να έλθη ο Χριστός και κάνουν αγώνα για τα δικαιώματα δήθεν "της γυναίκας", διαβάζουν άρα γε τους άθλους των αγίων Μαρτύρων γυναικών; Εκεί θα δουν και θα διδαχτούν με τί μαρτύρια και με πόσα αίματα νίκησε ο χριστιανισμός τον κόσμο, για να εξασφαλίση μαζί με τ' άλλα και την θέση της γυναικός στη ζωή και την τιμή της σαν προσώπου δίπλα στον άνδρα. Το "ουκ ένι άρσεν και θήλυ", που εκήρυξεν ο Απόστολος, είχεν εφαρμογή και στο μαρτύριο, όπου άνδρες και γυναίκες παράδιναν τα σώματά τους σε θάνατο με την ίδια πίστη και την ίδια ανδρεία. Η αγία Ιουλιανή, της οποίας η Εκκλησία σήμερα γιορτάζει την μνήμη, παραδόθηκε στους δήμιους από τον πατέρα της και τον μνηστήρα της, δεκαοκτώ χρονών νέα, κι άντεξε στο μαρτύριο σαν το γενναιότερο παλληκάρι. "Ηρίστευσαν γυναίκες, τω σω Σταυρώ κρατυνθείσαι, Χριστέ παντοδύναμε...", ψάλλει η Εκκλησία.


Βιογραφία
Οι γονείς της Ιουλιανής ήταν ειδωλολάτρες και θέλησαν να τη μνηστεύσουν με κάποιο διακεκριμένο αξιωματούχο της Αντιόχειας, τον Ελεύσιο. Αλλά η Ιουλιανή αρνήθηκε σθεναρά. Η άρνησή της κατέπληξε τους γονείς της, διότι μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν τους είχε φέρει καμιά αντίρρηση και ήταν υπάκουη κόρη. Ο Ελεύσιος με πληγωμένο εγωισμό ζητούσε εκδίκηση. Αφού ερεύνησε και παρακολούθησε για πολύ καιρό την Ιουλιανή, έμαθε ότι εν αγνοία των γονέων της είχε γίνει χριστιανή. Έτσι ο Ελεύσιος την κατήγγειλε στον έπαρχο, με αποτέλεσμα να συλληφθεί και να φυλακισθεί.


Μέσα στη φυλακή, συνεχίστηκαν οι προσπάθειες να γίνει σύζυγος του Ελευσίου και να αποφύγει τον κίνδυνο του θανάτου. Αλλά η Ιουλιανή προτιμούσε να πεθάνει, παρά να πάρει ειδωλολάτρη σύζυγο. Τότε ο Ελεύσιος με διαταγή του έπαρχου και πολύ μίσος την μαστίγωσε ανελέητα. Έπειτα, έκαψε το πρόσωπό της με πυρακτωμένο σίδερο, και της είπε: «Πήγαινε τώρα στον καθρέπτη να καμαρώσεις την ομορφιά σου». Η δε Ιουλιανή, με ένα ελαφρό μειδίαμα του απάντησε: «Στην ανάσταση των δικαίων, στα πρόσωπα δε θα υπάρχουν πληγές και εγκαύματα. Θα υπάρχουν μόνο οι πληγές των ψυχών από την αμαρτία. Γι' αυτό, Ελεύσιε προτιμώ τώρα τις πληγές του σώματος, που είναι προσωρινές, παρά τις πληγές της ψυχής, που βασανίζουν αιώνια». Μετά από λίγο, το ξίφος του δημίου έκοψε το νεανικό κεφάλι της Ιουλιανής.


Αργότερα ο Ελεύσιος, όταν βρέθηκε ναυαγός σε κάποιο άγνωστο νησί, βρήκε τραγικό τέλος, όταν τον κατασπάραξε ένα άγριο λιοντάρι.


Η σύναξή της τελείται στο μαρτύριο αυτής, πλησίον της μάρτυρος Ευφημίας στο Πέτριο

αναδημοσιευση απο http://ahdoni.blogspot.com/

ΚΑΤΑΒΑΣΙΕΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ XRISTOYGENNA Kabarnos Νικόδημος

Το δώρο των Χριστουγέννων

Συνήθειο λες και το 'χε πάλι ή Βηθλεέμ να κοιμάται. Όταν συνέβαιναν τα μεγάλα του κόσμου μέσα στην αυλή της, εκείνη έπεφτε σε λήθαργο βαθύ.

Σ' αυτό «το σπίτι του άρτου» -γιατί Βηθλεέμ τούτο πάει να πει- πρίν πολλά χρόνια γεννήθηκε ό Σωτήρας του κόσμου! Κοντοζύγωναν πάλι Χριστούγεννα. Μέσα στη Βασιλική της Γεννήσεως πού στεκόταν αγέρωχη, ένας μεγάλος "Αγιος άναβε τα καντήλια στο ιερό σπήλαιο. Ό όσιος Ιερώνυμος. Ένας σεβαστός γέροντας με πλούσια χιονάτη γενειάδα καί μάτια όλο λάμψη καί φως. Σά μικρό παιδί ζητούσε εκείνος να φροντίζει το σπήλαιο της Γεννήσεως. Καί κάθε φορά ρίγη διαπερνούσαν το σώμα του.

Έτσι καί σήμερα έσκυψε καί με δάκρυα στα μάτια ασπάστηκε τον ιερό τόπο. Γονάτισε κι άρχισε να προσεύχεται θερμά. Προσευχήθηκε για την Εκκλησία, τον πιστό λαό, τους γνωστούς, ακόμα καί για κείνους πού τον έχθρεύονταν. Προσευχήθηκε για τους φτωχούς καί τους ανήμπορους. Άφοϋ πέρασε ώρα αρκετή σήκωσε το κεφάλι.

Στήν ησυχία της νύχτας ή πιο γλυκιά φωνή του κόσμου ακούσθηκε να καλεί τον Όσιο. -«Ιερώνυμε...».
Σάν από ϋπνο βαθύ να ξύπνησε ό "Αγιος, κοίταξε μήπως κάποιος τον περιπαίζει. Όμως στο Ναό δεν βρισκόταν κανείς.
- «Ιερώνυμε...», ξανακούσθηκε ή φωνή. «Τί θα μου προσφέρεις για την ήμερα της Γέννησης Μου;».
- «Κύριε...», απάντησε ό Όσιος, καταλαβαίνοντας τώρα από πού ερχόταν ή φωνή. «Κύριε..., για Σένα τα'χω αφήσει όλα. Για τη δική Σου αγάπη. Ή καρδιά μου ολόκληρη, ή ζωή είναι δικιά σου. Τί άλλο έχω να σου προσφέρω;»
- «Κι όμως, Ιερώνυμε», ξανακούσθηκε πάλι ή φωνή του Χριστού. «Έχεις κάτι ακόμα καί το ξεχνάς. Το θέλω».
- «Μα τί είναι αυτό;» απάντησε ό Όσιος. «Πώς θα είχα κάτι καί να το κρατώ για μένα; Πες μου τί ξέχασα να Σού προσφέρω».
Σιωπή απλώθηκε παντού, Σέ λίγο ή φωνή ξανακούσθηκε.
- «Ιερώνυμε, δός Μου τις αμαρτίες σου!»
- «Τις αμαρτίες μου, Πανάγιε Θεέ; Τί να την κάνεις τέτοια σιχαμερή προσφορά;».
- «Μα γι' αυτές ήρθα στον κόσμο, Ιερώνυμε. Αυτές ζητώ από κάθε άνθρωπο, για να τον καθαρίσω».
Ή φωνή σταμάτησε καί μια γλυκιά ευωδιά πλημμύρισε το σπήλαιο μαζί καί την καρδιά του Όσιου.
Τούτο το δώρο θα έδινε στο Χριστό. Πιο ακριβό άπ'όλου του κόσμου τα μαλάματα.

Αρχ.Εφραιμ Παναούση

Συναξαριστής 20 Δεκεμβρίου: Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος και Ιερομάρτυρας

Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος και Ιερομάρτυρας

Τον ενθουσιασμό των αγίων Μαρτύρων και τα αισθήματα που τους πλημμυρούσαν, όταν επορεύονταν προς τον θάνατο τα βλέπομε όταν διαβάζουμε τα λόγια του αγίου Ιερομάρτυρος Ιγνατίου του θεοφόρου Επισκόπου Αντιοχείας, του οποίου η Εκκλησία σήμερα γιορτάζει την μνήμη. "Καλόν μοι αποθανείν δια Ιησούν Χριστόν. Εκείνον ζητώ τον υπέρ εμού αποθανόντα και αναστάντα. Μη εμποδίσητέ με εις την ζωήν φθάσαι. Ιησούς εστίν η ζωή των πιστών. Μη θελήσετέ με αποθανείν. Θάνατος γαρ εστιν η άνευ Χριστού ζωή. Ζων γράφω υμίν, ερών του διά Χριστόν αποθανείν...". Τα έγραφε αυτά στους χριστιανούς της Ρώμης, που φρόντιζαν να τον γλυτώσουν από τον θάνατο. Δέκα στρατιώτες χειρότεροι από θηρία ωδηγούσαν τον σεβάσμιο γέροντα από την Αντιόχεια στη Ρώμη, και στον δρόμο σε κάθε πόλη έβγαιναν οι χριστιανοί να πάρουν την ευλογία του Επισκόπου της Εκκλησίας και να προσκυνήσουν τον Μάρτυρα.

Βιογραφία

Ο χρόνος γέννησης και η εθνικότητα του Άγιου Ιγνατίου είναι ασαφή. Στο θρόνο της Αντιόχειας ο Ιγνάτιος ανέβηκε μεταξύ 68-70 μ.Χ. Ποίμανε σαν αποστολικός διδάσκαλος και στάθηκε φρουρός των ψυχών του ποιμνίου του.

Όταν ο Τραϊανός διέταξε διωγμό κατά των Χριστιανών, θαρραλέα ο Ιγνάτιος, ενώ ο βασιλιάς περνούσε από την Αντιόχεια, παρουσιάστηκε μπροστά του και υπεράσπισε τα δίκαια της Εκκλησίας και την αλήθεια της χριστιανικής πίστης. Τότε ο Τραϊανός, διέταξε τη σύλληψη του Ιγνατίου και τη μεταφορά του στη Ρώμη. Οι χριστιανοί της Ρώμης σκόπευαν να τον απαλλάξουν από το μαρτύριο, αλλά ο Ιγνάτιος, με φλογερή δίψα προς το μαρτύριο, έγραψε σ' αυτούς να αφήσουν να γίνει το θέλημα του Θεού. Έτσι, την 20η Δεκεμβρίου του έτους 107 μ.Χ., τον έριξαν στο αμφιθέατρο, όπου πεινασμένα θηρία τον κατασπάραξαν. Διασώθηκαν μόνο τα μεγαλύτερα από τα οστά του, που μεταφέρθηκαν και τάφηκαν με τιμές στην Αντιόχεια.

Αργότερα μετακομίσθηκαν στη Ρώμη (β’ ανακομιδή το 540 μ.Χ. και εναποτέθησαν στον Ιερό Ναό του Αγίου Κλήμεντος). Έτσι, ο Ιγνάτιος έμεινε μέχρι τέλους πιστός στη διδαχή του Χριστού, και «ὁ μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ, οὗτος καὶ τὸν πατέρα καὶ τὸν υἷον ἔχει» (Β' επιστολή Ιωάννου, 9). Εκείνος δηλαδή, που μένει στη διδαχή του Χριστού, αυτός και τον Πατέρα και τον Υιό έχει, διότι αυτός έγινε ναός του Θεού και επομένως φέρει μέσα του το Θεό. Γι' αυτό και ο Ιγνάτιος επονομάσθηκε Θεοφόρος

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ http://ahdoni.blogspot.com/

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 19.12.2010

ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ (Ματθ. α΄ 1-25)
Βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ Δαυῒδ υἱοῦ Ἀβραάμ. Ἀβραὰμ ἐγέννησε τὸν Ἰσαάκ, Ἰσαὰκ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰακώβ, Ἰακὼβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, Ἰούδας δὲ ἐγέννησε τὸν Φαρὲς καὶ τὸν Ζαρὰ ἐκ τῆς Θάμαρ, Φαρὲς δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐσρώμ, Ἐσρὼμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀράμ, Ἀρὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀμιναδάβ, Ἀμιναδὰβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ναασσών, Ναασσὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Σαλμών,

Το Βαπτιστήριο της Αγίας Σοφίας

 

Αποκαλύφθηκε το Βαπτιστήριο της Αγίας Σοφίας .

Πέμπτη, 16 Δεκέμβριος 2010 22:22

Συντάχθηκε απο τον/την Administrator  

Αποκαλύφθηκε το Βαπτιστήριο της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, που έμεινε στο σκοτάδι από την εποχή της Άλωσης.

Η αποκάλυψη έγινε από τις τουρκικές αρχές μετά τις εργασίες αναπαλαίωσης που ολοκληρώθηκαν πριν από λίγες ημέρες.

Η χτιστή κολυμπήθρα , που θεωρείται η μεγαλύτερη της εποχής του Βυζαντίου χτίστηκε τον 6ο αιώνα παράλληλα με της εργασίες της Αγίας Σοφίας και βρίσκεται σε σημείο ακριβώς δίπλα από τον ιερό ναό.

Πάνω από 500 χρόνια, λίγοι ήταν αυτοί που μιλούσαν και γνώριζαν την ύπαρξη του Βαπτιστηρίου. Σύμφωνα με τους τούρκους αρχιαιολόγους μετά το 1453, οπου η Αγία Σοφία μετατράπηκε σε τζαμί, το συγκεκριμένο σημείο του ναού χρησιμοποιήθηκε ως χώρος αποθήκευσης λαδιού για τα καντήλια.

Όταν το 1935 η Αγία Σοφία έγινε μουσείο ξεκίνησαν οι ανασκαφές, το 1943 αποκαλύφθηκε η κολυμπήθρα που έχει χτιστεί από ένα κομμάτι μαρμάρου. Μετά από διαδοχικές εργασίες αποκαλύφθηκε πως όλο το σημείο αυτό ήταν το Βαπτιστήριο της Αγίας Σοφίας.,

Οι τουρκικές αρχές με αφορμή την ανάδειξη της Κωνσταντινούπολης ως «πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης» ξεκίνησαν τις εργασίες ανάδειξης και αναπαλαίωσης του συγκεκριμένου χώρου που ήταν υπο εγκατάλειψη.

Ο γενικός γραμματέας του Πρακτορείου 2010 Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης Γιλμάζ Κουρτ, τόνισε « το Βαπτιστήριο, βρίσκονταν σε σημείο που ήταν κλειστό για το κοινό. Είναι ένα καλό δείγμα του Βυζαντινού πολιτισμού και της αρχιτεκτονικής. Η κολυμπήθρα είναι γερή και καθαρή όπως και τότε. Σε λίγο καιρό και οι επισκέπτες του Μουσείου μας θα μπορούν να την βλέπουν.»

Ο πρόεδρος του Μουσείου της Αγίας Σοφίας Χαλούκ Ντουρσούν, μιλώντας στους δημοσιογράφους τόνισε ότι το Βαπτιστήριο, χρησιμοποιήθηκε για μαζικές βαπτίσεις κυρίως μετά τον 6ο αιώνα μ.Χ. «Υπάρχαν δίπλα της και σημεία που τοποθετούνταν σταυροί και εικόνες, πιθανότατα αυτά τα κομμάρια εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια της εισβολής των Λατίνων» τόνισε ο ίδιος..

Ο Χαλούκ Ντουρσούν υπενθύμισε πως πρώτη φορά μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης βγαίνει στο φως της δημοσιότητας αυτό το Βαπτιστήριο.

Βέβαια με την αποκάλυψη αυτή οι Τούρκοι αναμένουν και οικονομικά οφέλη καθώς ευελπιστούν πως θα αυξηθεί ο αριθμός των τουριστών που θα θέλουν να δουν την κολυμπήθρα που έμεινε στο σκοτάδι από το 1453.

«Η Αγία Σοφία, ξεκίνησε πριν λίγα χρόνια να έχει 2 εκατομμύρια επισκέπτες και το 2010 φτάσαμε στα 3 εκατομμύρια, υπάρχει μια ραγδαία αύξηση. Έχω τις επιφυλάξεις μου από αυτή την μαζική προσέλευση διότι ο χώρος της Αγίας Σοφίας είναι στενός. Δεν είναι σχεδιασμένη ως μουσείο, είναι ένα μνημείο. Πάντως με την αποκάλυψη τη σημερινή περιμένουμε κι άλλη αύξηση στους επισκέπτες» δήλωσε ο διευθυντής του ''σημερινού Μουσείου''

ΠΗΓΗ: http://www.patmostimes.gr/index.php/category/periferia/3638-vapthstiri-

Μελομακάρονα

 

Συνταγή για Μελομακάρονα ξανθιώτικα !!!

Η χαρά των παιδιών, να φτιάχνουν μαζί με τη μαμά τα γλυκά των Χριστουγέννων!!

από Ξάνθη... η Πόλη μας...!!!

Για τη ζύμη:
� 2 ποτήρια του νερού λάδι καλό
� 1 ποτήρι του νερού ζάχαρη (όχι γεμάτο)
� μισό ποτήρι του νερού νερό
� 1 ποτήρι τον νερού πορτοκαλόζουμο
� 1 κουταλιά της σούπας μέλι
� 360γραμ. καρύδια χοντροκοπανισμένα
� 10 γραμ. αμμωνία-15 γρ σόδα
� 1 μικρό μοσχοκάρυδο ξυσμένο
� φλούδα ξυσμένη ενός πορτοκαλιού
� 1 κουταλάκι του γλυκού κανελογαρίφαλα κοπανισμένα
� 1300 γραμ. αλεύρι περίπου (όσο σηκώσει, για να γίνει η ζύμη μαλακιά)
� καρύδια, αμύγδαλα κοπανισμένα για πασπάλισμα
Για το σιρόπι:
� 1 ποτήρι του νερού νερό
� 1 ποτήρι του νερού ζάχαρη
� 1 ποτήρι του νερού μέλι
Εκτέλεση
* Βάζουμε το λάδι σε λεκάνη και το δουλεύουμε μέχρι ν' ασπρίσει.
* Προσθέτουμε τη ζάχαρη, το νερό, το μέλι, τη σόδα διαλυμένη στο πορτοκαλόζουμο, την αμμωνία, τα καρύδια και τα μπαχαρικά.
* Εξακολουθούμε το δούλεμα.
* Προσθέτουμε λίγο-λίγο το αλεύρι, μέχρι να γίνει ή ζύμη μαλακιά.
* Πλάθουμε τα μελομακάρονα, τα τοποθετούμε σε λαμαρίνα και τα ψήνουμε σε μέτριο φούρνο.
* Στο μεταξύ βάζουμε σε κατσαρόλα το μέλι, τη ζάχαρη και το νερό να πάρουν βράση.
* Αποσύρουμε το σιρόπι από τη φωτιά, βουτάμε τα μελομακάρονα και τα βγάζουμε με τρυπητή κουτάλα.
* Τα στρώνουμε σε πιατέλα και τα πασπαλίζουμε με λίγη κανέλα και με καρύδια ή αμύγδαλα ή και σουσάμι κοπανισμένα.

Καλά και Ευλογημένα Χριστούγεννα

ΠΗΓΗ: http://hamomilaki.blogspot.com/2010/12/melomakarona-greek-christmas-cookies.html

Iερή Κατακόμβη

H Ιερή Κατακόμβη
του Νίκου Χειλαδάκη
Δημοσιογράφου – Συγγραφέα – Τουρκολόγου
Ανάμεσα στην πόλη των Αδάνων όπου είναι το μεγαλύτερο αστικό κέντρο της Ανατολίας και την ιστορική πόλη του Καχραμάν Μαράς, ανατολικότερα, υπάρχει μια λοφώδη περιοχή όπου τα παλαιοτέρα χρόνια οι πρώτοι χριστιανοί της Μικράς Ασίας είχαν δημιουργήσει πολλές εστίες λατρείας. Στην περιοχή αυτή, υπάρχουν και ορισμένες κατακόμβες, όπου οι χριστιανοί κατέφευγαν τότε για να γλιτώσουν από τις διώξεις των ειδωλολατρών και των Ρωμαίων, ενώ εκεί τελούσαν τα μυστήρια τους και ασκούσαν ελεύθεροι την λατρεία τους. Μια από αυτές τις κατακόμβες όμως, έχει σήμερα μια ιδιαίτερη σημασία για τους μουσουλμάνους Τούρκους της περιοχής και όχι μόνο, όπως θα δούμε παρακάτω.